İzometrik Egzersizler: Altı Tutuşu Tarayıcı Meydan Okumasına Nasıl Çevirdim

Neredeyse hiç oyun kuralı olmayan bir fitness oyunu yapmak istedim. Bir pozisyon seç. O pozisyona gir. Elinden geldiğince orada kal.

Fikir bir boks oyunundan ya da dinozor kovalamacasından daha basit görünüyordu. Değildi. Sayaç ancak tarayıcı gerçek bir tutuşla yarım kalmış bir pozu, kadrajdan kaymış bir vücudu ayırt edebildiğinde işe yarıyor.

Ortaya SlayFit Exercise Holds çıktı: webcam üzerinden oynanan, altı izometrik egzersizden oluşan bir set. Video tarayıcıdan çıkmıyor. Kontrolleri poz noktaları yürütüyor, saat de yalnızca seçilen pozisyon geçerliyken işliyor.

Tutuş neden oyun oldu

Çoğu oyun oyuncudan hareket etmeye devam etmesini ister. Tutuş bu mantığı tersine çeviriyor. Vücut kontrollü kalmalı ama ekranın yine de her saniye ne olduğunu anlatması gerekiyor.

Zamanı skor olarak aldım. Bu, jeton, düşman ya da kurgusal bir hedef eklemeden anında bir hedef yaratıyor. İlk deneme kişisel bir ölçüt oluşturuyor. Sonraki denemenin tek ve net bir sorusu var: daha uzun süre geçerli kalabilir miyim?

Tasarım bilerek mütevazı. SlayFit sağlığı değerlendirmiyor, hareketi teşhis etmiyor, rekor onaylamıyor. Rahat bir tarayıcı meydan okumasını çalıştırmaya yetecek kadar görünür geometriyi kontrol ediyor.

Altı poz altı farklı kural istiyor

Koleksiyonda Sandalye Pozu, Ağaç Pozu, Tek Ayak Üstünde Durma, Derin Squat Tutuşu, Savaşçı II ve Plank Tutuşu var. Hepsi aynı sayacı paylaşıyor ama tek bir ortak algılayıcıyı paylaşmıyor.

Sandalye Pozu bükülü dizler ve dik bir üst vücut istiyor. Ağaç Pozu, bir ayağın diğer bacağa yaslanmasını istiyor. Tek ayak üstünde durma benzer görünüyor ama kaldırılan ayak serbest kalmalı. Savaşçı II geniş bir duruş, bir bükük diz ve omuz hizasına yakın duran kollar istiyor.

Plank yine başka. Yandan çekiliyor, böylece tarayıcı omuz, kalça ve ayak bileği çizgisini karşılaştırabiliyor. Bu kamera tercihi açı eşikleri kadar önemli. Önden bir görüntü aynı şekli güvenilir biçimde anlatamaz.

Kurulum ekranı algılayıcının bir parçası

En işe yarayan düzeltme yeni bir matematik eşiği değildi. Daha iyi bir kadraj rehberiydi.

Her meydan okuma, denemeden önce oyuncuya nereye bakacağını, kabaca ne kadar uzakta duracağını ve hangi eklemlerin görünür kalması gerektiğini söylüyor. Sandalye Pozu ayaklar kadraj dışındayken de çalışabilir, çünkü işe yarar bilginin çoğunu dizler ve üst vücut taşıyor. Ağaç Pozu bacakları istiyor. Plank, oyuncudan kamerayı alçağa koyup yan dönmesini istiyor.

Hayalet bir poz ve bir "buraya dur" çerçevesi bu talimatları görsel hale getiriyor. Böylece kusursuz bir pozun kamera görüntüsünün yanlış bir yerinde olması yüzünden başarısız olan deneme sayısı azalıyor.

Saati bilinçli bir poz için bekletmeyi seçtim

Tek bir uyan kare yetmez. Bir insan hazırlanırken doğru geometriden geçip gidebilir ya da poz modeli bir eklemi kısa süreliğine yanlış yerde tahmin edebilir.

Oyun, deneme başlamadan önce kararlı bir geçerli durum bekliyor. Tutuş sırasında önemli eklemleri kontrol etmeye devam ediyor. Vücut kabul edilen şeklin dışına çıkarsa geri bildirim, sessizce süre vermek yerine neyin değiştiğini söylüyor.

Kamerayla kontrol edilen izometrik tutuş egzersizlerinin asıl tasarım problemi bu. Sayaç bir anlam taşıyacak kadar sıkı, sıradan nokta gürültüsüne dayanacak kadar da esnek hissettirmeli. Bu kararı cömert bir skorun arkasına saklamak yerine saatin neden durduğunu açıklamayı tercih ederim.

Geri bildirim her seferinde tek bir düzeltmeyi anlatmalı

Ham bir algılayıcı başarısız koşulların bir listesini üretebilir. Bu hata ayıklamak için işe yarıyor ama oynamak için berbat. Dizler, kalça ve kollar aynı anda kayarsa oyuncu zaten gerginken üç talimatı birden düzeltemez.

Arayüz şu an en işe yarayan düzeltmeyi öne çıkarıyor. Daha derin bir bükülme, düz kollar, daha dik bir vücut çizgisi ya da daha iyi kamera görünürlüğü isteyebilir. Mesaj kısa, çünkü oyuncu pozdan vazgeçmeden okuyabilmeli.

Poz takibini oyuna çeviren şey bu geri bildirim döngüsü. Kamera bir şekli okuyor. Ekran tek bir düzeltme gönderiyor. Oyuncu ayarlıyor. Saat düzeltmenin işe yaradığını doğruluyor.

Skor oyuncunun, webcam'in değil

Bütün poz işleme tarayıcıda, yerel olarak gerçekleşiyor. Tutuş algılayıcısının çalışması için kamera görüntüsünün yüklenmesi gerekmiyor. Yalnızca oyuncu tamamlanmış bir denemeyi kaydetmeyi seçtiğinde ortaya çıkan skor gönderilebiliyor.

Her skorun etrafındaki iddiayı da dar tutuyorum. SlayFit süresi bir oyun sonucu, resmi bir rekor denemesi değil. Poz sayfalarındaki rekor atıfları bağlam sağlıyor ama kuralları, gözetimi ve koşulları evdeki bir tarayıcı oturumundan çok farklı olabilir.

Hareketsizlik yapmaktan öğrendiklerim

• Basit bir kural ancak geri bildirim de aynı derecede basitse iyi bir oyun çıkarır.
• Kamera yerleşimi, teknik bir kurulum satırı değil mekaniğin bir parçası.
• Benzer görünen egzersizler yine de ayrı poz tanımları ister.
• Kararlı bir başlangıç, tesadüfi karelerin sahte denemelere dönüşmesini engeller.
• Dürüstçe duran bir saat, kimsenin güvenmediği cömert bir sayıdan iyidir.
• Video cihazdan hiç çıkmadığında gizliliği anlatmak daha kolay.

Bir tutuş dene, bir sayı belirle

Oyunu anlamak için uzun bir programa ihtiyacın yok. Bir poz seç, kamera için yeterli yer aç ve kontrollü tek bir deneme tamamla. O ilk süre bir sonraki tura bir amaç veriyor.

SlayFit Exercise Holds'u tarayıcında ücretsiz oyna. Karşıdan çekilen bir meydan okuma istiyorsan Sandalye Pozu'yla, denge istiyorsan Ağaç Pozu'yla, kamerayı yere yakın güvenle koyabiliyorsan plank'le başla.

Ücretsiz · İndirme yok · Tarayıcıda gizli poz takibi · Altı tutuş meydan okuması.

Vücutla kontrol edilen oyun tasarımına bir başka bakış için olduğun yerde koşmayı bir dinozor kumandasına nasıl çevirdiğimi ya da Keeper'ın tüm vücut poz takibini nasıl kullandığını oku.